Lees jou gunsteling-tydskrifte en -koerante nou alles op een plek teen slegs R99 p.m. Word 'n intekenaar
Teater
Danksy dié weduwee drink ons sjampanje

Sy het die eerste suiwer sjampanje vervaardig, maar min mense weet vandag van die Franse weduwee Barbe-Nicole Clicquot.

Tog drink mense maar te graag aan dit wat sy geskep het.

“En eintlik wou sy die graagste erkenning vir haar werk kry,” sê die aktrise Lizz Meiring, wat haar in die solostuk, Die weduwee se sjampanje, vertolk.

Lizz Meiring as die weduwee Clicquot in die solostuk “Die weduwee se sjampanje”. Foto: Joe Strydom

Dit word Sondag in die Atterburyteater in Pretoria aangebied.

“Sy is ’n absolute simbool van iemand wat ondanks alles geleef en gedy het. Ek is mal oor sulke stories.”

Meiring gebruik die ware gegewe en voeg ’n fiktiewe element daarby.

Clicquot, wat in 1866 dood is, daag in die gedaante van ’n spook op by die plek wat sy as ’n museum nagelaat het.

“Nou is dit ’n onderneming en vervalle, en sy is kwaad daaroor.”

Clicquot het op 27 ’n weduwee geword. Dit is onseker hoe haar man dood is. Dit word toegeskryf aan tifuskoors (ingewandskoors), maar daar is ook sprake van selfdood.

Sy het die onderneming oorgeneem en die sjampanje vervaardig wat vandag as Veuve (Frans vir “weduwee”) Clicquot bekend staan.

“Sy wou ’n nalatenskap hê, maar sy word nie juis erken nie. Sy is fassinerend. Ek dink sy was soos P.G. du Plessis in Siener in die suburbs geskryf het: Sy wou van geweet wees.”

Meiring het ses jaar lank navorsing oor Clicquot gedoen en ’n biografie oor haar gelees.

“Die weduwee se sjampanje” is Sondag in die Atterburyteater op die planke. Foto: Joe Strydom

Sy is in 1777 in Reims, Frankryk, gebore. Sy het welgesteld grootgeword. So ook haar man. Hul huwelik is deur hul families gereël, maar hulle het mekaar van kleins af geken.

Sy was ’n toegewyde ma, maar in wese was sy ’n beroepsvrou.

“Sy het haar sjarme aangedraai om te kry wat sy wou hê,” sê Meiring.

“Nie dat sy mooi was nie . . . So sy moes ’n merkwaardige oorredingsvermoë gehad het. Kyk, sy was prakties en pragmaties. By no means a saint. Ek het gewonder hoe maak ek hierdie vrou sagter? Die ergste wat jy in ’n play kan doen, is om ’n karakter selfbejammerend te maak. Laat die gehoor haar eerder jammer kry. Toe besef ek haar swakpunt: Sy wou nie inpas nie, maar sy wou ook. Sy wou vir haar werk erkenning kry. En almal soek tog eintlik daarna.

“Dit is die storie van enigiemand wat hul lewe aan iets gewy het en trots is daarop, maar tog eendag wonder: Was dit alles die moeite werd?”

• Die vertoning begin om 15:00. Kaartjies kos R190.

Bespreek by iTickets. Meiring beplan om dit volgende jaar weer op te voer.

Meer oor:  Lizz Meiring  |  Atterburyteater  |  Teater
MyStem: Het jy meer op die hart?

Stuur jou mening van 300 woorde of minder na MyStem@netwerk24.com en ons sal dit vir publikasie oorweeg. Onthou om jou naam en van, ‘n kop-en-skouers foto en jou dorp of stad in te sluit.

Ons kommentaarbeleid

Netwerk24 ondersteun ’n intelligente, oop gesprek en waardeer sinvolle bydraes deur ons lesers. Lewer hier kommentaar wat relevant is tot die onderwerp van die artikel. Jou mening is vir ons belangrik en kan verdere menings of ondersoeke stimuleer. Geldige kritiek en meningsverskille is aanvaarbaar, maar dit is nie 'n platform vir haatspraak of persoonlike aanvalle nie. Kommentaar wat irrelevant, onnodig aggressief of beledigend is, sal verwyder word. Lees ons volledige kommentaarbeleid hier.

Stemme

Hallo, jy moet ingeteken wees of registreer om artikels te lees.